De verhuizing

Het is vrijdagmorgen, tien voor half 8 gaat de bel, de verhuizers staan voor de deur. Ik was nog niet eens wakker, de avond er voor was beetje laat geworden met inpakken. Altijd meer werk dan je denkt.

Voor zo’n verhuizing trek je toch altijd een dag uit, maar niets is minder waar. Deze mannen hadden toch echt bedacht om 12 uur weer te vertrekken, en dat deden ze. In ruim 4 uur tijd, alles verhuist. Daar sta je dan met de dozen tot aan het plafond, bankdelen op zijn kant in de woonkamer, en stukken bed door je slaapkamer heen.

Kom gezamelijk met de verhuizers aan bij mijn huis, staat de berging vol water. Gelukkig heb ik een vloer die tegen water kan, maar wat is dat schrikken, zeker als je een vrachtwagen vol spullen achter je hebt staan. Het bleek dat er iets niet goed was gegaan bij het aansluiten van de afvoer van de keuken. Dan is het fijn dat ERA Contour letterlijk om de hoek zit zodat het terplekke alsnog is opgelost. Het inruimen kon beginnen.

Gelukkig had ik met vrienden de week er voor al de gordijnen kunnen ophangen en de kledingkasten die nieuw zijn in elkaar gezet dat scheelde een hoop werk. Na een dag heel hard werken is het dan eindelijk zo ver, daar zit je dan op de bank. In dit geval naar buiten te kijken want de TV deed het nog niet, UPC kon pas twee dagen later.

Groeten, Menno