Het is eindelijk zover, de dag van de oplevering. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het best spannend vind, heb er gewoon slecht van geslapen. Ik een half uur te vroeg voor mijn huis, daar heb ik normaal niet zo'n last van. De man van Vereniging Eigen Huis komt 15 min. later aanlopen. Hij stelt zich voor en legt uit hoe de procedures allemaal werken. Dan komen ze van ERA Contour ook aan en gaan we na het bekende "praatje" beginnen boven in het huis. We werken van boven naar beneden en alles wordt bekeken, zelfs de onderkant van de deuren.

Uiteraard zijn er wat puntjes in de afwerking, wat niet anders kan met zo'n huis wat net klaar is. Maar achter ons aan loopt iemand van de bouw met een potje verf en een schroeven draaier alle bevindingen en laatste wensen op te lossen. Leuk om te zien is de discussie van wat wel en niet zo moeten volgens het Bouwbesluit. In veel gevallen wordt mij de vraag gesteld of ik het belangrijk vind, bij ja wordt het gewoon opgelost bij nee, laten we het zo. Tegen de tijd dat we beneden zijn (en anderhalf uur verder) is er een hele lijst ontstaan en wordt het tijd voor koffie.

In de bouwkeet wordt de lijst met bevindingen besproken, daarvan blijft heel weinig over omdat alles ter plekken al is opgelost. Belangrijkste dingen zijn glas beschadigingen, daar moet de glaspoetser voor komen en die was er nu net niet bij. Na de formele lijst en het zetten van de handtekening volgt dan eindelijk het moment, de sleutel overdracht. Op dat moment word ik gebeld door de aannemer, hij staat voor de deur, maar er is niemand, dat noem ik nog eens timing.

Na ontvangst van de sleutels en alle papieren snel naar "huis" er moet gewerkt worden.

Groeten, Menno

Het is vrijdag 2 december en voor mij is het teasing Friday. Het is twee weken voor de oplevering en ik moet de voorschouw doen. Dat is een rondje met de uitvoerder door het huis om vast te stellen dat alles gedaan en geworden is zoals het was afgesproken en alle kleine dingen die we nu al zien opschrijven zodat ze nog voor de echte oplevering gedaan kunnen worden.

Ik heb maar gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om de volgende aannemer door mijn huis te laten kijken voor de uit te voeren werkzaamheden.

Bij de voorschouw geeft de uitvoerder aan nog niet zo ver te zijn als hij gehoopt, er wordt nog hard gewerkt aan het tegelwerk van de badkamer. Het sanitair moet nog gemonteerd worden en er moet nog wat schilderwerk afgewerkt worden. Ondanks dat, toch voor het eerst een beeld van het huis zoals ik dat ga krijgen straks.

Wat mij op viel en wat ik niet verwacht had in zo’n groot bouwproject is dat er zowaar is meegedacht. Ik had een muurtje laten zetten om zo de trap met een deur te kunnen afsluiten in verband met tocht. Bij het voorschouwen ontbrak het muurtje, echter met als reden dat het door de constructie onmogelijk was een deur te plaatsen. Hierdoor werd de muur overbodig en werd mij dus eerst gevraagd of ik hem wel echt wilde. Persoonlijk kan ik nadenken bij uitvoeren van werk erg waarderen, heb ik ook wel eens anders gezien.

Eind van de ronde een lijstje met afwerkpunten maar geen schokkende dingen en nu maar afwachten tot de opleverdag.

Groeten, Menno.

"Het begon allemaal ergens in oktober, er valt een brief van ERA Contour op de mat. Ik denk nog, ja hoor weer zo’n rekening. Niets is minder waar, de verwachte oplevering is van feb 2012 naar dec 2011 gegaan. De stress begint."

"Vanaf dit moment moet ik van oriënteren op wat voor keuken, wat voor vloer, wat voor inrichting naar knopen doorhakken, begroten en plannen. De uitdaging is dat iedere klusser de klus wil zien om een offerte te doen…. Dat kan wel, gelukkig zijn ze bij ERA daar niet al te moeilijk in, maar ook ik moet werken om het huis te betalen dus dat levert weer stress op in de agenda."

"Na dat de keuzes gemaakt zijn, de offertes getekend, komt het plannen, opleveren net voor kerst geeft hier een extra dimensie aan. Niet iedereen werkt tussen kerst en oud en nieuw. Lang leven Excel, maak ik een lijst met de werkzaamheden (in volgorde) het frezen van de muren moet namelijk wel voor de behanger gebeuren enzo. Vervolgens plan ik mijn ideale data achter. Dat heb ik inmiddels 3 keer gedaan omdat ik me vergist had in doorlooptijd en droogtijden. So far, so Good."

"Resultaat; keuzes gemaakt, werk gepland, voorzieningen (zoals stroom ed) aangevraagd."

Groeten, Menno

"Vier weken voor oplevering, en daar is weer post van ERA Countour. De postbode zal wel denken…. De eerste enveloppe is een teleurstelling, rekeningen. De andere is de definitieve planning voor de oplevering. De datum en de tijd staat vast."

"Nu maar eens lid geworden van Vereniging Eigen Huis, het is wel handig als iemand die er verstand van heeft helpt bij zo’n oplevering. Vervolgens mijn planning en afspraken er maar bij pakken of alles nog past. De week van opleveren was al bekend, maar de dag was gokken. Conclusie, een dag mis gegokt dus moet de planning aanpassen. Na beetje rondbellen met iedereen alles geregeld. Nu maar hopen dat de oplevering op tijd is anders hebben we straks een leger mensen voor de deur staan die niet aan de slag kunnen."

"Ook komt nu een rondje keuzes definitief maken, de keuken is ingemeten en gaan ze bestellen. Dan kan ik niet meer terug. Voor de vloer wordt het materiaal besteld dus definitief maken. Ook het behang wordt besteld, wel lastig kiezen op staaltjes terwijl straks je hele muur er zo uit ziet."

"Nu snel de laatste klus nog even op werkspot zetten en dan nog een paar weekjes slapen. Sinterklaas komt voor mij een week na 5 december."

Groeten, Menno

Er is al veel over Nieuw Crooswijk geschreven. Maar het valt mij op dat het tot nu toe uit één hoek komt. Want er speelt heel wat meer in onze wijk dan het slopen van huizen. Er zijn al veel bewoners blij met hun nieuwe, grote woning. Ook zijn er bewoners die, nu in een wisselwoning, ongeduldig wachten tot zij eindelijk de sleutel van hun nieuwe appartement krijgen.

Het is algemeen bekend, dat veranderingen vaak moeilijk zijn voor mensen. Als er dan een grootschalig plan komt om een hele wijk op de schop te nemen, breekt er paniek uit. Ook ik had mijn bedenkingen bij de presentatie van het masterplan. Maar toen ben ik alles eens op een rijtje gaan zetten. Wat is er tegen: er zullen betaalbare huurwoningen verdwijnen, de cohesie kan minder worden, de sfeer kan gaan veranderen want (misschien) komt een ander soort mensen in de wijk. Daar tegenover staat: vele huizen zijn - zelfs na de renovatie op hoog niveau van ca 15 jaar tot 25 jaar geleden - nog steeds te klein en vertonen gebreken, wie niet op een laan woont zit in smalle straten, door de jaren heen zijn er al heel veel andere soorten mensen in de wijk komen wonen omdat veel Crooswijkers het hazenpad kozen en als er iemand vertrekt, betaalt de nieuwe huurder een hoge prijs voor een verouderde woning (huurharmonisatie). En als er ooit een wet tegen "scheefwonen" aangenomen wordt, zou dat nog een interessant beeld op kunnen leveren.

Nu zijn er twee problemen tijdens deze herstructurering. De eerste was de tegenstand van de FBNC, hun goed recht. Maar door alle processen etc. is er een aanzienlijk verlies aan bouwtijd ontstaan. De voortgang werd zo belemmerd, dat bijna twee jaar verloren is gegaan voordat het eerste complex het Nieuw Trapezium opgeleverd kon worden. Inmiddels dienden zich de invloeden van de bank-, krediet-, huizenmarktcrisis zich aan. Er moest bijgesteld worden in de plannen. Maar wat schetst mijn verbazing, de groep die mede de voortgang had tegengehouden, ging nu schreeuwend klagen dat er niet snel genoeg gebouwd werd!

Een andere groep bewoners die opbouwend vecht voor hun wijk probeert, ondanks de bezuinigingen, de wijk zo leefbaar mogelijk te houden en te maken. Met veel eigen inzet worden projecten uitgevoerd. Daarom zijn zij woedend over het bespuiten met graffiti van het Nieuw Trapezium (nu al twee keer gebeurd) en het teksthuis van Pierre Bayle. WAAROM MOET DAT? Goed, een ieder heeft het recht op een eigen mening. Maar wie geeft de persoon/groep het recht om voor anderen belangrijke zaken te bekladden? Moeten de mensen die voor de vooruitgang zijn dan maar de "oude" panden vol gaan kliederen? Als dat nu de oude Crooswijkse mentaliteit aan het worden is, is het misschien goed dat er nieuw bloed in onze wijk komt.

Marja Kerpel
Nieuw Trapezium

Bron: dichtbij.nl 13 oktober 2011.

Hij woont nu nog in een appartement in The Red Apple, in de binnenstad, maar zocht meer speelruimte voor zijn 2-jarige zoontje Dylan. Ook wilde hij als zelfstandig ondernemer een echt kantoor aan huis. Toen stuitte Menno Landman op eengezinswoning met werkruimte in project Wandeloord, in de Rotterdamse vernieuwingswijk Nieuw Crooswijk.

"Bij toeval reed ik een keer langs het bouwbord van Wandeloord", zegt de 31-jarige Landman, die interim projectmanager in de jeugdgezondheidszorg is. "Dat zag er goed uit. Met mooie woningen rondom een binnentuin, waar mijn zoontje veilig kan spelen. En met grote werkruimtes aan huis." Hoewel de tijd economisch niet gunstig is, zette hij de stap. "Ik denk dat ik mijn appartement op de 26ste verdieping wel kwijtraak, en dit huis beantwoordt volledig aan mijn wensen. Bovendien is de ligging ideaal: dicht bij de binnenstad en ook dicht bij het Kralingse Bos. Je combineert hier twee werelden: stad en bos. Wat wil je nog meer? Ik hoop er in maart te wonen."

Variatie toverwoord
De stadswoning van Landman staat in deelproject Huis van de Toekomst, onderdeel van Blok 1 van Wandeloord. Dit blok krijgt 143 woningen: stadswoningen, koopappartementen en huurappartementen. Variatie is het toverwoord: oppervlakten en indelingen lopen sterk uiteen en het gevelbeeld is divers. Alle woningen worden met een complete keuken en badkamer opgeleverd. Onder de woningen bevinden zich bergingen en parkeerplaatsen. "Crooswijk had lang een slechte naam", zegt Landman. "Maar de vernieuwing is zo ingrijpend. De hele wijk wordt opnieuw uitgevonden."

Bron: Special Nieuwbouwdag, Foto: Paul Prins

Voor ik mijn verhaal begin wil ik me even voorstellen: mijn naam is Mariska, vrouw van Marc en moeder van Nikita die nu ruim zes jaar jong is. Wij zijn sinds vorig jaar augustus de trotse eigenaren van bouwnummer 8-08 in het nieuwbouwproject Huis van de Toekomst van NC2018, in Nieuw-Crooswijk natuurlijk.

De aankoop van deze woning had nogal wat voeten in de aarde binnen huize de Rooij. Dit voornamelijk omdat wij nu in het pittoreske Etten-Leur in, schrik niet, het zuidelijke Brabant wonen.

Waarom dan naar Rotterdam zie ik jullie denken. Dat heeft een aantal redenen. Hoewel ik al praktisch mijn hele leven in Brabant woon, heb ik me nooit echt Brabander gevoeld. Mijn ouders komen beide uit regio Rotterdam, dus ik was in mijn jeugd al meer in Rotterdam te vinden dan in Brabant. Als we naar de markt gingen, winkelen, familiebezoek etc. gingen we automatisch naar Rotterdam. Ook mijn man, die toch een echte Brabander is, heeft zich altijd verbonden gevoeld met Rotterdam. Misschien helpt zijn werk bij Shell Chemicals hier ook wel een beetje aan mee.

We waren na de geboorte van onze dochter al min of meer aan het kijken geslagen voor een nieuwbouwproject in Rotterdam. Dit hebben we tijdelijk afgekapt omdat het erop leek dat we met Shell misschien een groter avontuur aan zouden gaan in het buitenland. Helaas gooide de crisis de nodige roet in het eten. Dus dan maar weer verder zoeken boven de sloot!

Uiteindelijk zijn er best wat projecten in Rotterdam voorbij gekomen, maar iedere keer klopte er iets niet voor ons. Tot NC2018 voorbij kwam. De ligging dichtbij het centrum is voor mij het grote pluspunt terwijl voor mijn man het landelijke heel belangrijk is. De speeltuin in de achtertuin en de ruimte in huis voor onze dochter maakten voor ons het plaatje compleet.

Wij zijn enthousiast! De mazzel dan maar en tot snel!

Mariska